Tomasz Judym
Sam Żeromski naztwa swojego bohetera "chybionym pozytywistą, romantykiem realizmu", widziałw nim szekspirowskiego Hamleta. Wszystkie te określenia da się wyjaśnić na podstawie wiedzy o bohatezrze i jego hostorii. Tomasz Judym urodził się w Warszawie. Wraz z rodzicami mieszkał na Powiślu przy ulicy Ciepłej. Pochodził z biednej rodzicy, jego ojcec był alkoholikiem. Po śmierci matko z nędzy wyciągnęła go ciotka, jej opieka umożliwiła Tomaszowi naukę najpierw w gimnazjum, a później na studiach medycznych w Warszawie. Dziciństwo spędzone u ciotki nie było jednak szczęśliwe, ale pełne upoorzeń i strachu. Ciotka wykorzystywała młodego Tomasza, który stał się jej chłopcem na posyłki, ostatni chodził spać, pierwszy wstawał, sypiał w przedpokoju, był bity nie tylko przez ciotkę ale też przez jej gości. Wykształcenie, które zdobył ciężką pracą, wyrwało go z nędzy i patologicznego środowiska, w którym przyszło mu dorastać. Jednocześnie nie identyfikował się z żadną z grup społecznych, nie czuł się członkiem mieszczaństwa ani biedoty. Pochodzenie kładło się cieniem na poczuciu przynależności do klasy średniej. Judym nigdy nie wstydził się swoich korzeni, wręcz zaskakiwał rozmówców szczerymi wyznaniami.